|
Terugreis: 30/31 mei 2006
Vol energie staan we dinsdagmorgen al vroeg weer op, en slagen er in om de tent om acht uur 's morgens afgebroken
te hebben. Omdat het nog vroeg is, gaan we nog even zwemmen in het meer. Daarna op ons gemakje de rest van de spullen
inpakken en de camping af. In Ohrid wil ik bij daglicht een foto maken van het monument, maar eerst moeten we ons
overschot aan Macedonisch geld nog opmaken. Op het marktje bij de plataan lijkt dat te gaan lukken, totdat we de sport van
het afdingen ontdekken, en telkens zoveel geld afdingen dat het niet erg opschiet met het uitgeven... Omdat we nog niets gegeten
hebben, lunchen we ook meteen maar goed. Daar ontmoeten we op de valreep twee kleindochters van den Doolaard met aanhang,
waar we even een praatje mee maken. We komen tot de conclusie dat we bereid zijn elke mogelijkheid aan te grijpen om
nog wat langer in Ohrid te blijven hangen. We willen gewoon nog niet weg! Uiteindelijk kunnen we er om half twaalf niet
meer onderuit en vertrekken.
| Vertrek van Camping Gradiste |
|
| © Albert Koevoet, 2006 |
Op de terugweg houden we dezelfde weg aan als op de heenreis, met uitzondering van het stuk naar Skopje. Ditmaal
nemen we de weg over Tetovo, langs de Albanese grens. Aan allerlei tekenen is te merken dat er grote tegenstellingen
tussen de Macedonische en Albanese bevolkingsgroepen bestaan: graffiti in de vorm van de Albanese dan wel de Macedonische
vlag, leuzen op verkeersborden, en veel politie onderweg.
In Skopje komt bij een stoplicht een bedelend zigeunerjochie aan het autoraam, even verderop zit bij een tolpoort
een zigeunermeisje (hoofddoek, wijde rok, grote oorring) van een jaar of acht op haar knieën, met haar handen smekend voor
zich. Lastig, toch maar doorgereden. Bij het wegrijden zien we dat haar moeder haar, verdekt opgesteld, staat aan te vuren.
Inmiddels is het buiten 32 graden, lagen we nog maar in het meer!
Vlak onder Niš zien we voor het eerst in drie dagen weer een auto
met een Nederlands kenteken. Reactie van André: "Zo, blij dat we weg zijn, het wordt mij te druk met al die Nederlanders."
Verder is de terugreis vooral
lang, erg lang. Onderweg stoppen we nog 2x een uurtje, en komen woensdagmiddag rond half drie moe maar voldaan weer in
Rotterdam aan.
| Onderweg kwamen we nog wat vervelende borden tegen |
|
| © Albert Koevoet, 2006 |
| Gelukkig was daarna de weg weer vrij |
|
| © Albert Koevoet, 2006 |
Tips
Tot slot twee tips voor autoreizigers
die ons achterna willen:
1. Zorg dat je voor de doorgangslanden
je euro's in kleine coupures bij je hebt (biljetten van 5, 10 en 20 euro). Bij tankstations en tolwegen kun je vrijwel
altijd met euro's betalen, maar ze hebben lang niet altijd genoeg euro's als wisselgeld voor de grotere biljetten. Gevolg
kan zijn dat je vrij veel Kroatisch, Servisch, Albanees (etc.) geld overhoudt.
2. Neem een officiële verklaring
van je leasemaatschappij mee wanneer je van plan bent met een lease-auto naar Albanië te gaan. Of promoveer een willekeurig
briefje van je leasemaatschappij aan jou tot officiële verklaring, ze kunnen toch geen Nederlands lezen, maar zorg er dan
wel voor dat het er officieel uitziet, dus voorzien van een handtekening!
Makkelijker
Niet leuker maar wel veel
makkelijker is het natuurlijk om te vliegen naar Ohrid. De Hongaarse luchtvaartmaatschappij Malev vliegt dagelijks naar Skopje (met een tussenlanding in Boedapest), en met Sunweb vlieg je met een chartervlucht direct naar Ohrid. Let op bij het uitkiezen van een appartement of hotel: dichtbij het
centrum (alles op loopafstand, rumoeriger) of buiten Ohrid (rust en de prachtige natuur).
|
